donderdag, maart 03, 2011

(off topic) Bernard Verkaaik

À la recherche du temps perdu
Het duurde dertig jaar voor Bernard Verkaaik (1946) de sprong van de gebonden naar de vrije kunsten maakte. Een lange aanloop, maar geen verspilde tijd. Ruim een kwarteeuw werkte Bernard als reclame-illustrator, in welke periode hij zijn meesterschap perfectioneerde en zich ontwikkelde tot een magistrale fijnschilder, die in een fenomenale techniek met haarfijne penselen fotorealistische taferelen in olieverf weet neer te zetten op paneel. En hoe meer hij baas over de materie werd, hoe groter het verlangen naar een eigen leven.

Tegenwoordig leidt Bernard een bestaan zonder deadlines, een leven zonder haast. Sinds de tijd stilstaat, concentreert hij zich op melancholieke boerenstillevens die gekenmerkt worden door een fotografisch perfecte stofuitdrukking en een razend knappe lichtval. In Frankrijk geschilderde, tijdloze stillevens die getuigen van typisch Hollands calvinisme.

En altijd is daar de dwingende lijn van een tafelrand die het beeld in tweeën splijt. Een breuklijn, net zo rigide als de cesuur in Bernards professionele leven. De bovenste helft biedt het perspectief van een driejarige die nog maar nipt op het tafelblad kan kijken. De onderste helft een intrigerend clair-obscur. Objectief, neutraal, als was hij een camera, kijkt Bernard diep in het wezen der dingen. Aan alles, hoe onbeduidend ook, wordt betekenis toegekend. Een aardewerken kan, stenen kruiken, een theedoek, champignons, abrikozen, ui, knoflook, kersenbloesem, granaatappels, kastanjes of brood. Tijdloze, aardse zaken die bij aandachtige beschouwing een verrassende schoonheid in zich dragen.

© Pim Milo, 2010

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home