zondag, juli 09, 2006

Karel Tomeï

Karel Tomeï (Rotterdam, 1941)

Hoewel Karel Tomeï als zoon van een fotograaf al op vijfjarige leeftijd zijn eerste foto’s maakte en zo ongeveer grootgebracht werd in de doka, wilde hij niet in de voetsporen van zijn vader treden en koos hij voor een baan als administrateur bij een bouwbedrijf. Maar het bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan: omdat niemand het fotogenieke zag van de projecten die het bouwbedrijf onder handen had, besloot Tomeï ze maar zelf te fotograferen. Eerst vanaf de grond, daarna - vanwege het betere perspectief - vanuit de altijd aanwezige hoogwerkers.
Omdat die hijskranen weliswaar interessantere blikvelden boden maar de keuze van het standpunt beperkten, besloot hij het nog hogerop te zoeken. Hij huurde een helikopter en later een vliegtuig waarmee hij makkelijk wendbaar van richting en hoogte kon veranderen. Zo werd hij in 1973 toch fotograaf, gespecialiseerd in de luchtfotografie; door de weersafhankelijkheid laat het werk zich moeilijk met andere vormen van fotografie combineren. Zijn opdrachtgevers komen vooral uit de bouwwereld. Tomei fotografeert de aanleg van wegen, spoorlijnen en hoogspanningsleidingen, kortom zaken die het landschappelijk aanzien veranderen. Soms wil de opdrachtgever mee in het vliegtuig - en er daarna zo gauw mogelijk weer uit. Want al heeft Tomeï een snel en opmerkzaam oog en is hij allesbehalve een stuntvlieger, het werk bestaat uit wenden en keren, duiken en optrekken – bepaald geen pleziervlucht dus.
Tomeï fotografeert op 4 x 5 inch en op een middenformaat van 6 x 7 centimeter. Als het weer turbulent is, kiest hij voor het middenformaat dat snellere sluitertijden toelaat. Bij avondopnames wordt de aanvliegroute zo gekozen dat het vliegtuig trillingvrij is, waardoor er langer belicht kan worden. Van de lessen van zijn vader, die hem trainde om het licht op het oog te taxeren, heeft hij veel profijt gehad: in de lucht is het door de altijd aanwezige stofdeeltjes, heel moeilijk licht meten. Ook spelen de extreme contrasten een storende rol: het sterk absorberende groen van het gras, de verblindende reflectie van witte gebouwen.
Vrij werk maakt Tomeï al vanaf de eerste dag in de lucht. Hij kijkt naar het landschap, naar opmerkelijke details en stelt zich voor hoe dat er ingelijst uit zal zien. Hij heeft een uitmuntend oog voor vorm, kleur en compositie. Zo toont hij ons de aarde, in verbazingwekkende geometrie en verrassende patronen.

©Pim Milo, 2002

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home