zondag, juli 09, 2006

Jurriaan Eindhoven

Jurriaan Eindhoven (Amsterdam, 1945)

Jurriaan Eindhoven is een vertegenwoordiger van de eerste, opstandige groep ‘babyboomers’; de anti-autoritaire generatie uit het begin van de jaren 60 die de gevestigde orde van zijn plek wilde verjagen. Met de bravoure van een Amsterdamse straatjoch verzette hij zich tegen het establishment. Hij vond gelijkgezinden in jongeren als Béla Stamenkovits, de later zo succesvolle ‘creative director’ die zijn carrière begon in de postkamer van een reclamebureau. Kwam Stamenkovits op de brommer van de zaak voor zijn baas Morton Kirschner de dia’s halen die Eindhovens baas Wim Baggelaar had gemaakt, dan bekritiseerden zij samen het werk boven de lichtbak en namen zich voor het later zelf veel beter te doen.
Toen Eindhoven in 1973 voor zichzelf begon, barstte de reclamewereld uit zijn voegen. Advertentiekruiers werden reclamebureaus en een enorme golf van jong talent popelde om naar Angelsaksisch voorbeeld ‘creatieve reclame’ te maken. In de dertien voorafgaande jaren had Eindhoven bij vijf fotografen geassisteerd, de vele mogelijkheden van de fotografie leren kennen en de reclamefotografie als het leukst ervaren. Dit, omdat hij in deze discipline alles zelf kon regelen en het op zijn moment kon laten plaatsvinden; hij kon als het ware de tijd stilzetten.
Eindhoven ging voor de grootste erkenning en omringde zich met talent dat aan zijn hoge normen kon beantwoorden. Deze drang naar perfectie verlangde hij van zijn assistenten. Jo Misdom, hoofddocent aan de Haagse School voor Fotografie en Fotonica stuurde de uitblinkende studenten met wie hij op school nauwelijks iets kon beginnen, bij voorkeur op stage naar Jurriaan Eindhoven. En deze had het liefst assistenten die hem de camera uit de handen wilden rukken om het zelf te kunnen doen.
Tijdens het fotograferen kon Eindhoven zich soms geniaal voelen, maar over het resultaat was hij altijd onzeker. “Als ik een foto maakte, reed ik als een locomotief, maar als het materiaal uit het fotolab kwam, waren er geen spoorrails meer”, zei hij eens. Tien jaar lang had hij dan ook geen portfolio om zijn oeuvre te presenteren; hij vond zijn werk niet goed genoeg. Zijn assistent Boudewijn Smit heeft dat portfolio uiteindelijk voor hem samengesteld. Toen Jurriaan Eindhoven in 1990 commercials ging regisseren, kwam er langzamerhand een eind aan zijn carrière als fotograaf: de twee disciplines waren zijns inziens niet te combineren. Er is helaas nauwelijks iets van zijn fotografische oeuvre bewaard gebleven. “Ik dacht altijd dat reclamefotografie goed was voor de kattenbak en niet iets voor de eeuwigheid”, verklaart hij nu met spijt.

©Pim Milo, 2002

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home